10 Paula Walta

De eeuwigheid
De huidige vloer van ingedikte schapenstront
wacht op de volgende ronde van de wind
die geen rustplaats vindt maar doorknaagt tot ook
de laatste steen met grond gelijkgemaakt zal zijn.
Als er na jaren hier toch nog iemand komt
deze restanten van bebouwing ziet
kan hij niet nalaten te denken: ‘eens’:
stemmen, geroep, gevloek, hondengeblaf.
‘Landschappen zijn geen zielstoestanden
maar sommige zielstoestanden zijn landschappen’.
Zo worden meeuwen zwervende zielen
laverend op de wispelturige wind
komt alles wat dood was weer even tot leven
en gloeit de laatste steen op in het namiddaglicht.

Bernlef

.

.

.

.

Paula Walta (1965) E-mail – paula@beeldenddanstheatertelder.nl

Van huis uit ben ik danseres en choreograaf. Altijd gefascineerd door eindeloze beweging. Maar ook door de combinatie van beweging met beeldende elementen; de ene keer door met een beelden kunstenaar samen te werken, de andere keer door met bijzondere performers te werken, vaak door de combinatie van de locatie en de performance, en soms door film.
De laatste tijd verlang ik naar verstilling, naar een gat in de tijd, naar inzoomen op de kleine beweging. In het proces om dit verlangen te onderzoeken, is de basis voor dit werk ontstaan tijdens een artistieke residentie in Frankrijk. Filmer en kunstenaar Pat van Boeckel heeft daarna samen met mij deze vorm gevonden. Voor mij ook een persoonlijk experiment; nooit eerder was ik niet live aanwezig tijdens een performance.